یه روز در این مورد با یکی از دوستانم صحبت می کردم دوستم بسیار آتیشی بود که بره خارج وقتی من می گفتم اینجا بهتر بمون هرکاریم نکنیم یک روز این مملکت رو ما خودمون باید بچرخونیم زیر بار نمی رفت و حی می گفت نه فلانی نگاه کن اختلاص می کنه فلانی نگاه کن دزدی می کنه ....

متاسفانه افکار غلط ما باعث چنین حرفهایی میشه خیلی از مردم ما می گن حالا که فلانی داره فلان کارو میکنه پس مثلا ما هم انجام بدهیم چیزی کم نمی شود.

این حرف بالا مثل کثیف شدن رودخانه می مونه اولین کارخانه که میخواد فاضلابشو به رودخانه بریزه میگه آب به این زیادی کثیفی معلوم نمیشه که میره ۳ تا کارخونه دیگه هم همین کارو میکن اون وقت اون رود خونه میشه رود خونه فاضلابی جامعه هم واقعا همان رودخونه اس پس همه نباید چون بقیه یه کار را انجام میدهند انجام بده.*۱

این نوشته مربوط به چند سال پیش من می شود سالهایی که به راحتی میتوانسم از کشور خارج شوم اما نمی خواستم همش می گفتم خدمت می کنم می مانم هیجا ایران نمی شود

اما حالا به نظر شما باید می رفتم یا خیر؟

ساعتهای زیادی رو به این فکر می کنم کی خواهم رفت چون میدانم روزی هم کاسه صبرم لبریز میشه و من هم چمدونم مثل بقیه می بندم .

۲ شنبه در دفتر نشسته بودم  از محل کار دیگر با من تماس گرفتن و رئیس من پشت خط بود و گفت:سلام مهندس من زیاد وقت صحبت کردن ندارم اما پستت عوض شده از این پس به جای ریاست در بخش خبر باید رئیس بخش نخبگان و مخترئین بشی و باید جلوی فرار نخبگان و .. بگیری!!

من فقط گوش می دادم این مسئولیت برای کسی که شاید بیش از ۲۰ مقاله درباره نخبگان نوشته باشه عالی باشه اما آیا من در توانم هست که این نخبگان را نگر دارم ؟

آیا همه صبر مرا دارند؟خیر

آنها هر روز یا هر شب با پرواز های جدا گانه میرند به آن ور دنیا و دنیاست که با مغز های ایرانی پیشرفت میکند**۲

تا پست بعدی

---------------پاورقی

*۱دست نوشته های محمد علمداری ۲۱/۷/۸۰

**۲مجموعه مقالات پیشرفت با مغز های ایرانی نویسنده محمد علمداری آرشیو مرکز مطالعات و اسناد  ام.جی.ای - خبرگزاری ایرانیان