سلام

امروز نزدیک به یک سال و ۶ ماه از فعالیت من در دانشگاه پیام نور واحد لواسانات می گذرد برخلاف میل باطنی خودم باید بگویم خداحافظ پیام نور.

من امروز می روم تا با رفتن من کسی که به عنوان معاون این دانشگاه هر آنچه نتوانسته است در ۲۵ سال فعالیت خود بدست بی آورد بلکه فرجی شود و بدست آورد.

کسانی که بعد از ۲۵ سال باید به جایگاهی بازگردند که همان نقطه صفر می تواند باشد کسی که حتی در دورانی که کم کم باید به فکر دوران استراحت باشند ضعیف کشی می کنند.

خداوند در قرآن کریم می فرماید: ای اهل ایمان، از بسیار پندارها در حق یکدیگر اجتناب کنید که برخی ظنّ و پندارها معصیت است و نیز هرگز (از حال درونی هم) تجسس مکنید و غیبت یکدیگر روا مدارید، هیچ یک از شما آیا دوست می‌دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورید؟البته کراهت و نفرت از آن دارید (پس بدانید که مثل غیبت مؤمن به حقیقت همین است) و از خدا پروا کنید، که خدا بسیار توبه پذیر و مهربان است.

کسانی که امروز نماز می خوانند و در روز روشن دروغ می گویند اما برای چه؟برای صندلی هایی که وفا ندارند؟

رسول خدا (ص) فرمود: مومن هرگاه بدون عذر دروغى بگويد، هفتاد هزار ملك او را لعنت مى‏كنند و بوى گندى از قلبش بيرون مى‏آيد كه تا عرش بالا مى‏رود و خداوند به سبب اين دروغ گناه هفتاد زنا كه آسان‏ترين آنها زناى با مادر باشد براى او مى‏نويسد. *۱

من می روم چون نمی توانم خیلی چیز ها رو ندید بگیرم و...

من امروز رفتم اما مطئن هستم باز خواهم گشت دیر یا زود چرا که پیام نور جزئی از خانواده من است.

امروز بیش از هر زمان دیگر احساس می کنم دانشگاه لواسانات مثل بچه ای می مونه که یکی از پرستارانش من بوده ام اما باید از این بچه که حالا هم کمی بزرگ شده خداحافظی کنم.

در پایان لازم می دانم از ریاست محترم دانشگاه جناب آقای مهندس گلی تشکر می کنم چرا که در کمتر از ۶ ماه امروز دانشگاه از خیلی از لحاظ پیشرفت های چشمگیری داشته است و تنها نشان دهنده ی مدیریت ایشان است.

جناب آقای مهندس گلی با دیدن شکاف عمیق در بخش پژوهش و فناوری اطلاعات باز هم تا آخرین لحظه سعی داشتند این شکاف را جوش کنند اما نشد.

مهم خدمت کردن به کشور است و من تنها چند ساعت پس از جدا شدن از پیام نور در جای دیگری خدمت را آغاز کردم.

به امید موفقیت تک تک همکاران اساتید محترم و دانشجویان عزیز

۲۰ اردیبهشت ماه

۱۰ شب

پی نوشت

۱*عنوان كتاب: آشنائى و انس با قرآن
نويسنده: ميرزا باقر حسينى زفره‏اى اصفهانى